Μενού

Φίμωση, Παραφίμωση Συνέπειες και Θεραπεία

Όταν ένας άνδρας πάσχει από φίμωση, ουσιαστικά αδυνατεί να τραβήξει το δέρμα της άκρης του πέους και να αποκαλύψει τη βάλανο (κεφάλι του πέους). Ανάλογα την βαρύτητα μπορεί η βάλανος να αποκαλύπτεται λίγο και με προσπάθεια ή να μην αποκαλύπτεται καθόλου. Έτσι ακόμη και κατά την επαφή ή την ούρηση, το δέρμα καλύπτει τη βάλανο και μένει ένας μικρός δρόμος για να βγαίνουν, συχνά με δυσκολία,  τα ούρα και το σπέρμα.

Η φίμωση είναι είτε συγγενής (απο τη γέννηση ), είτε επίκτητη (εμφανίζεται κάποια στιγμή στη ζωή).

 

Παθήσεις που σχετίζονται με την ανάπτυξη φίμωσης είναι:

Χρόνιες φλεγμονές στη βάλανο και στην ακροποσθία : μικροβιακής αλλά κυρίως μυκητιασικής αιτιολογίας βαλανοποσθίτιδες που δεν αντιμετωπίζονται σωστά.

 

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι από τις σημαντικότερες αιτίες  δημιουργίας φλεγμονών στην περιοχή και κατ΄ επέκταση φίμωσης. Μάλιστα συχνά η εμφάνιση της φίμωσης γίνεται αιτία να διαγνωστεί ένας Σακχαρώδης Διαβήτης που ο ασθενής αγνοούσε.

 

Τραυματισμός κατά τη σεξουαλική πράξη.

Οι συνέπειες της φίμωσης είναι ποικίλες και συνήθως αφορούν:

  • Υποτροπιάζουσες φλεγμονές της βαλάνου και της ακροποσθίας
  • Πόνο και δυσχέρεια κατά τη σεξουαλική επαφή
  • Πόνο στη σεξουαλική επαφή και  απώλεια της στύσης (στυτική δυσλειτουργία)
  • Πλήρης  απόφραξη του δέρματος με αποτέλεσμα ακόμα και την αδυναμία ούρησης
  • Πρόωρη εκσπερμάτιση, λόγω του ότι η περιοχή γίνεται πολύ ευαίσθητη
  • Παραφίμωση
  • Ανάπτυξη καρκίνου πέους, εφ’ όσον δεν αντιμετωπιστεί για πολλά χρόνια.

Θεραπεία της Φίμωσης

Η θεραπεία μπορεί να είναι είτε συντηρητική, είτε χειρουργική.

 

Συντηρητική θεραπεία.

Η φαρμακευτική θεραπεία της Φίμωσης μπορεί να γίνει είναι στο αρχικό στάδιο και όταν  οφείλεται σε κάποια δερματολογική πάθηση ή φλεγμονή της περιοχής. Σημαντικό επίσης στο στάδιο αυτό είναι η διόρθωση προδιαθεσικών παραγόντων όπως ο σακχαρώδης διαβήτης.

 

Χειρουργική αντιμετώπιση.

Η περιτομή είναι η επέμβαση που αντιμετωπίζεται χειρουργικά η φίμωση. Αφαιρείται το παθολογικό δέρμα και ακολουθεί μία λεπτή πλαστική αποκατάσταση ακροποσθίας. Είναι πολύ σημαντικό η τεχνική να εξατομικεύεται ανά ασθενή ώστε να επιτυγχάνεται το καλύτερο αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα. Συνήθως, γίνεται με τοπική ή γενική αναισθησία και ο ασθενής εξέρχεται την ίδια ημέρα από το νοσοκομείο. Κάποιες επιπλοκές που μπορεί να συμβούν είναι σπάνιες (αιμάτωμα, μόλυνση τραύματος). Η ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση ελαχιστοποιεί τις επιπλοκές και βελτιώνει σημαντικά το μετεγχειρητικό αποτέλεσμα