ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΡΑΝΤΕΒΟΥ (ΔΕΥΤ-ΠΑΡΑΣΚ 10.00-20.00): 210 55 65 454

Καρκίνος Ουροδόχου Κύστεως – Θηλώματα

Η ουροδόχος κύστη είναι ένα ρεζερβουάρ στο κάτω μέρος της κοιλιάς, στο οποίο μαζεύονται τα ούρα. Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι το δεύτερο πιο συχνό νεόπλασμα του ουροποιογεννητικού συστήματος.

Στους άντρες, η ανάπτυξη είναι 4 φορές συχνότερη από ό,τι στις γυναίκες. Η πιο συχνή μορφή του είναι το καρκίνωμα από μεταβατικό επιθήλιο και εξορμάται από το τοίχωμα της κύστης.

Αίτια – παράγοντες κινδύνου

Η ακριβής αιτιολογία ανάπτυξης του καρκίνου της ουροδόχου κύστης είναι άγνωστη. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισής του:

  1. Η αύξηση της ηλικίας. Το > 70% των ασθενών είναι ηλικίας άνω των 65 ετών.
  2. Το κάπνισμα. Οι καπνιστές διατρέχουν 2,5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο ουροδόχου κύστης σε σχέση με τους μη καπνιστές.
  3. Έκθεση σε χημικές ουσίες στον χώρο εργασίας.
  4. Εργαζόμενοι σε χώρους επεξεργασίας δέρματος, με βιομηχανικά ελαστικά, βαφές και οδηγοί φορτηγών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.
  5. Η χημειοθεραπεία με φάρμακα. Όπως η κυκλοφωσφαμίδη.
  6. Η ακτινοβολία στην πύελο (κάτω μέρος της κοιλιάς) για τη θεραπεία του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης του καρκίνου ουροδόχου κύστης.
  7. Οι χρόνιες λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης

 

Συμπτώματα

Το πιο σημαντικό σύμπτωμα που μπορεί να θέσει την υποψία ύπαρξης αυτού του καρκίνου είναι η ΑΙΜΑΤΟΥΡΙΑ και μάλιστα μπορεί να υπάρξει ένα, μοναδικό, επεισόδιο αιματουρίας και μετά τα ούρα να είναι καθαρά. Αυτό καθησυχάζει τον ασθενή ο οποίος συχνά αποφασίζει να μην απευθυνθεί στο γιατρό
Έτσι, ο ασθενής το ξεχνά για μεγάλο χρονικό διάστημα, ίσως και πάνω από έτος, αλλά , όταν ξαναπαρουσιαστεί επεισόδιο αιματουρίας, ο καρκίνος έχει, πλέον, προχωρήσει

Άλλα, πιο σπάνια συμπτώματα του καρκίνου της ουροδόχου κύστης που όμως σχετίζονται με προχωρημένη νόσο, είναι:

  • Πόνος στην κοιλιά
  • Αδυναμία-καταβολή
  • Απώλεια βάρους
  • Επώδυνη ούρηση
  • Συχνουρία/επιτακτική ούρηση

Παρόμοια συμπτώματα μπορούν να εμφανιστούν, επίσης, σε πολλές άλλες παθήσεις. Το πιο σημαντικό είναι με την πρώτη εμφάνιση αίματος στα ούρα να ακολουθεί άμεσα επίσκεψη στον Ουρολόγο.

Διάγνωση

Προκειμένου να προχωρήσουμε τη διαγνωστική διαδικασία θα πρέπει μετά την κλινική και υπερηχογραφική εξέταση να ακολουθήσουν:

  1. Γενική εξέταση ούρων
  2. Κυστεοσκόπηση (με ειδικό εργαλείο ελέγχεται το τοίχωμα της κύστης υπό όραση)
  3. Κυτταρολογική εξέταση ούρων (για εντοπισμό καρκινικών κυττάρων)
  4. Αξονική πυλεογραφία τριών διαστάσεων (3D) άνω-κάτω κοιλίας
  5. Βιοψία κύστης. Σε περίπτωση όπου διαγνωστεί ότι πάσχετε από καρκίνο ουροδόχου κύστης, ο γιατρός θα προχωρήσει, με διάφορες επιπλέον εξετάσεις, στη σταδιοποίηση, δηλαδή στο πόσο έχει εξαπλωθεί η νόσος. Από αυτή θα εξαρτηθεί η θεραπεία που θα σας προτείνει.

Σταδιοποίηση

Ο καρκίνος της κύστης αρχικά σταδιοποιείται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, η αντιμετώπιση των οποίων είναι εντελώς διαφορετική.

Επιφανειακός ή μη διηθητικός καρκίνος της κύστης.

Σε αυτή την περίπτωση είναι περισσότερο γνωστός με το όνομα Θήλωμα. Σε αυτήν τη μορφή, ο καρκίνος περιορίζεται στο επιφανειακό στρώμα του τοιχώματος της κύστης. Αποτελεί την πιο συχνή μορφή κατά τη διάγνωση. Οι βλάβες συχνά είναι μισχωτές (σαν μικρό κουνουπίδι) και προβάλλουν μέσα στην ουροδόχο κύστη. Ακόμη και μετά τη χειρουργική αφαίρεση, υπάρχει η τάση να επανεμφανίζονται νέες βλάβες πολύ συχνά, γι’ αυτό απαιτείται η παρακολούθηση με κυστεοσκόπηση σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Διηθητικός καρκίνος της κύστης.

Αποτελεί την πιο απειλητική μορφή του καρκίνου, επειδή έχει προχωρήσει πιο βαθιά στο τοίχωμα (μυϊκό χιτώνα) της ουροδόχου κύστης. Το γεγονός αυτό αυξάνει τον κίνδυνο ο καρκίνος να δώσει μεταστάσεις σε λεμφαδένες ή σε άλλα όργανα (ήπαρ, πνεύμονες, οστά).

Θεραπεία

Το είδος της θεραπείας εξαρτάται από το στάδιο της νόσου και τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενή.

Θεραπεία επιφανειακού καρκίνου

Η θεραπεία των επιφανειακών όγκων γίνεται με χειρουργική αφαίρεση ελάχιστα επεμβατικά και χωρίς τομή. Αυτό επιτυγχάνεται με την είσοδο ενός λεπτού εργαλείου,μέσω της ουρήθρας, στην ουροδόχο κύστη υπό τοπική, περιοχική ή γενική αναισθησία. Ακολουθεί επισκόπηση όλης της ουροδόχου κύστεως αλλά και της βλάβης. Εμείς χρησιμοποιούμε παράλληλα το NBI ειδικό φωτισμό που αναδεικνύει ακόμη και τις πολύ μικρές αλλοιώσεις και ακολούθως αφαιρούμε τον όγκο σε τεμαχίδια. Τα τεμάχια στέλνονται για παθολογοανατομική εξέταση, ώστε να διαπιστωθεί το βάθος (στάδιο) εξάπλωσής του. Σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για επιφανειακό καρκίνο μπορεί συμπληρωματικά να χρειαστεί να γίνει ενδοκυστική χημειοθεραπεία ή ανοσοθεραπεία, οι λεγόμενες ενδοκυστικές εγχύσεις. Αυτές γίνονται περιοδικά (π.χ. ανά εβδομάδα ή μήνα).

Θεραπεία διηθητικού καρκίνου

Ριζική κυστεκτομή
Κατά την οποία αφαιρείται ολόκληρη η ουροδόχος κύστη και ο προστάτης με τις σπερματοδόχους κύστεις στον άντρα, ενώ στις γυναίκες γίνεται αφαίρεση της μήτρας, των εξαρτημάτων και τμήματος του κόλπου. Είναι μία βαριά επέμβαση με πολλές ημέρες νοσηλείας. Μετά την αφαίρεση της κύστης, θα πρέπει να αποκατασταθεί ο τρόπος με τον οποίο θα αποβάλλονται τα ούρα από τον οργανισμό. Αυτό θα εξαρτηθεί από την έκταση της νόσου και την γενική κατάσταση του ασθενούς. Μπορεί να γίνει είτε με την έξοδό τους από το δέρμα (με σακουλάκι) είτε με τη δημιουργία νέου ρεζερβουάρ ( κύστης) από τμήμα εντέρου.
Χημειοθεραπεία
Αν κατά την κυστεκτομή βρεθεί ότι υπάρχει νόσος σε λεμφαδένες, η χημειοθεραπεία κρίνεται απαραίτητη. Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί να χορηγηθεί πριν από το χειρουργείο.

Χημειοθεραπεία σε συνδυασμό με ακτινοβολία.

Στην περίπτωση αυτή, γίνεται αφαίρεση του όγκου από την ουρήθρα και ακολουθεί συνδυασμός χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας, ώστε να αποφευχθεί η αφαίρεση της κύστης. Αυτή η μέθοδος εφαρμόζεται σε αρρώστους που αρνούνται ή που δεν τους επιτρέπει η γενική τους κατάσταση να υποβληθούν σε κυστεκτομή.

Μετά τη θεραπεία για διηθητικό καρκίνο της κύστης, θα πρέπει να παρακολουθείστε στενά από τον γιατρό σας για αντιμετώπιση τυχόν επιπλοκών ή επανεμφάνισης της νόσου.